Czereśnia (Prunus avium) i jej bliska krewna wiśnia to drzewa owocowe kwitnące wcześnie, zwykle w kwietniu, dlatego ich kwiaty są narażone na późne przymrozki, które potrafią zniszczyć zawiązki. Czereśnia rośnie silnie i potrzebuje dużo miejsca, słonecznego stanowiska oraz przepuszczalnej, głębokiej gleby – źle znosi podmokłe podłoże. Większość odmian czereśni wymaga zapylacza kwitnącego w tym samym czasie, podczas gdy wiele wiśni jest samopłodnych. Młode drzewka z bryłą korzeniową można sadzić wiosną lub jesienią. Owoce czereśni dojrzewają w czerwcu i lipcu, a po deszczu łatwo pękają, więc zbiera się je bez zwłoki; przed szpakami chroni siatka. Najgroźniejsze choroby to brunatna zgnilizna i monilioza, powodująca zasychanie kwiatów i pędów – porażone gałązki trzeba wycinać do zdrowego drewna. Muszka owocówka czereśniówka odpowiada za robaczywe owoce późnych odmian. Drzewa pestkowe najlepiej ciąć latem, zaraz po zbiorach, bo rany szybciej się goją, a ryzyko infekcji i wycieku gumy jest mniejsze.