Słonecznik zwyczajny (Helianthus annuus) to szybko rosnąca roślina jednoroczna, która z nasienia w ciągu kilku tygodni osiąga nawet dwa, trzy metry wysokości. Wysiewa się go wprost do gruntu w maju, po ostatnich przymrozkach, na głębokość 2–3 cm, albo miesiąc wcześniej podchowuje w doniczkach, bo źle znosi uszkadzanie korzeni. Potrzebuje pełnego słońca, dużo miejsca i głębokiej, żyznej gleby; w okresie tworzenia pąków wymaga regularnego i obfitego podlewania. Wysokie odmiany warto przywiązać do palika, bo ciężkie koszyczki łatwo łamią łodygi podczas wiatru i ulewy. Młode rośliny obracają pąki za słońcem, a rozwinięte kwiatostany zwykle kierują się już na wschód. Słonecznik przyciąga pszczoły i trzmiele, ale bywa atakowany przez ślimaki na etapie siewek, a w deszczowe lata przez szarą pleśń na koszyczkach. Nasiona dojrzewają pod koniec sierpnia i we wrześniu, gdy tył koszyczka zbrązowieje; dojrzewający koszyczek warto owinąć lnianą tkaniną lub siatką, by ptaki nie wyjadły nasion przed zbiorem.