Mięta (Mentha), najczęściej uprawiana jako mięta pieprzowa, to mrozoodporna bylina o intensywnym zapachu, która rozrasta się podziemnymi rozłogami tak szybko, że potrafi opanować całą rabatę. Dlatego najlepiej sadzić ją do dużej donicy lub w ziemię w zakopanym pojemniku bez dna albo z barierą z plastiku sięgającą 30 cm w głąb. Młode rośliny sadzi się od marca do maja na stanowisku półcienistym lub słonecznym, w wilgotnej, próchnicznej glebie. Mięta szybko więdnie przy suszy, więc wymaga regularnego podlewania, zwłaszcza w doniczce. Latem liście bywają porażane przez rdzę mięty — chore pędy trzeba wyciąć i zniszczyć. Zbiera się ją na bieżąco od maja, ścinając wierzchołki pędów, co pobudza krzewienie; najwięcej aromatu mają liście tuż przed kwitnieniem, wtedy też najlepiej suszyć ją w pęczkach. Jesienią przycina się kępę nisko nad ziemią. Co trzy–cztery lata warto ją podzielić i przesadzić, bo stare kępy słabną w środku.