Marchew (Daucus carota) wysiewa się wyłącznie wprost na grządkę, ponieważ przesadzanie uszkadza korzeń palowy i powoduje jego rozwidlanie. Pierwsze siewy wykonuje się w marcu i kwietniu, kolejne do czerwca — odmiany późne przeznaczone są do przechowywania. Najlepiej udaje się w głębokiej, spulchnionej, piaszczysto-gliniastej glebie bez kamieni i świeżego obornika, na stanowisku słonecznym. Nasiona kiełkują powoli, nawet trzy tygodnie, dlatego rzędy warto oznaczyć szybko wschodzącą rzodkiewką, a glebę utrzymywać wilgotną. Kluczowe jest przerywanie siewek na odstęp 3–5 cm; zbyt gęsta marchew daje drobne, powyginane korzenie. Największym szkodnikiem jest połyśnica marchwianka, której larwy drążą korytarze w korzeniach — pomaga sąsiedztwo cebuli lub pora, siatka przeciw owadom i unikanie przerywania w upalne wieczory, gdy zapach wabi muchy. Młodą marchew zbiera się od lipca, a przed mrozami wykopuje całość, obcina nać i przechowuje w skrzynkach z wilgotnym piaskiem w chłodnej piwnicy.