Grusza pospolita (Pyrus communis) ma podobne wymagania jak jabłoń, ale kwitnie wcześniej i jest bardziej wrażliwa na wiosenne przymrozki oraz mroźne zimy. Dlatego wybiera się dla niej ciepłe, słoneczne i osłonięte miejsce oraz głęboką, żyzną i próchniczną glebę. Drzewka sadzi się jesienią lub wczesną wiosną; większość odmian nie jest samopylna, więc w pobliżu musi rosnąć inna grusza kwitnąca w tym samym czasie. Cięcie wykonuje się pod koniec zimy — prześwietla się koronę i usuwa pionowe wilki. Po kwitnieniu warto przerzedzić zbyt gęste zawiązki, a latem podpierać uginające się gałęzie. Najczęstszymi chorobami są parch gruszy, powodujący ciemne plamy i pękanie owoców, rdza gruszy przenoszona z jałowców oraz groźna zaraza ogniowa. Owoce dojrzewają od sierpnia do października. Odmiany letnie zbiera się lekko niedojrzałe, a zimowe dopiero po kilku tygodniach leżakowania w chłodnej piwnicy osiągają pełnię smaku. Pnie bieli się jesienią, a młode drzewka chroni przed zającami osłonką.