Groch siewny (Pisum sativum) to jedno z najbardziej odpornych na chłód warzyw — kiełkuje już w temperaturze kilku stopni i znosi lekkie przymrozki, za to źle znosi letnie upały. Wysiewa się go wprost do gruntu od końca marca do końca kwietnia, na głębokość 4–5 cm, w rzędach co 30–40 cm. Kolejne siewy co dwa tygodnie wydłużają okres zbioru. Potrzebuje słonecznego miejsca i średnio zwięzłej, próchnicznej gleby; jako roślina strączkowa wiąże azot z powietrza, więc nawozu azotowego nie wymaga, a po nim dobrze rosną bardziej wymagające warzywa. Wysokie odmiany potrzebują podpory z siatki lub gałązek, niskie radzą sobie bez niej. Groch podlewa się szczególnie w czasie kwitnienia i zawiązywania strąków. Najczęstszym szkodnikiem jest strąkowiec grochowy, którego ograniczają wczesne siewy. Strąki zbiera się regularnie, gdy nasiona są jeszcze słodkie i miękkie, co pobudza roślinę do dalszego kwitnienia. Po zbiorze nać warto przekopać z glebą lub dodać do kompostu.