Fotinia (Photinia × fraseri, najczęściej odmiana 'Red Robin') to zimozielony krzew, który przyciąga przede wszystkim intensywnie czerwonymi młodymi pędami — z czasem zielenieją, ale każde cięcie wywołuje nową falę koloru. Właśnie dlatego coraz częściej sadzi się ją jako żywopłot zamiast tui czy laurowiśni: rośnie gęsto, dobrze znosi przycinanie i dodaje efektu kolorystycznego, jakiego nie dają zimozielone iglaki. Najlepiej rośnie w miejscu słonecznym do lekko ocienionego, w przepuszczalnej, umiarkowanie wilgotnej glebie — nie znosi podtopienia. W pierwszych latach po posadzeniu potrzebuje regularnego podlewania, później jest dość niewymagająca. Ma niższą mrozoodporność niż tuja, dlatego młode rośliny warto pierwsze zimy okryć włókniną. W wilgotne lata bywa podatna na entomosporiozę (rdzawobrązowe plamy na liściach) — pomaga przewiewna sadzenie i podlewanie u podstawy, a nie po liściach.

Fotinia Frasera (Photinia × fraseri) to zimozielony krzew o błyszczących liściach, którego największą ozdobą są jaskrawoczerwone młode przyrosty pojawiające się wiosną i po każdym cięciu. Najbardziej znana odmiana to Red Robin. W Polsce najlepiej rośnie w cieplejszych regionach, na słonecznym lub lekko zacienionym, osłoniętym od wiatru stanowisku, w przepuszczalnej, umiarkowanie wilgotnej glebie o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego. Nie znosi zastoin wody ani ciężkiej, podmokłej ziemi. Sadzi się ją najlepiej w kwietniu, a przez pierwszy sezon regularnie podlewa. Formujące cięcie wykonuje się w marcu, a drugie latem, co wywołuje kolejną falę czerwonych liści; nie należy przycinać jej jesienią, bo młode pędy nie zdążą zdrewnieć przed zimą. Młode rośliny warto na zimę okryć włókniną i wyściółkować wokół korzeni, bo silny mróz i zimowe słońce powodują brązowienie liści. W wilgotne lata na liściach pojawiają się czerwone plamy, dlatego chore liście należy zbierać, a krzewu nie zraszać.