Fasola zwykła (Phaseolus vulgaris) występuje w dwóch typach: fasola tyczna wspina się po podporach nawet ponad dwa metry i daje długi zbiór, a karłowa tworzy niskie krzaczki bez podpór, idealne do mniejszych ogrodów. Jest bardzo wrażliwa na chłód — nasiona gniją w zimnej ziemi, dlatego wysiewa się je wprost do gruntu dopiero po zimnych ogrodnikach, gdy gleba ogrzeje się do około 12 °C, na głębokość 3–4 cm. Najlepiej rośnie na lżejszej, próchnicznej i ciepłej glebie w słonecznym miejscu. Jak inne rośliny strączkowe wiąże azot z powietrza dzięki bakteriom brodawkowym, więc nie potrzebuje nawożenia azotowego. Młode rośliny warto lekko obsypać ziemią, a w czasie kwitnienia podlewać w suszy, bo inaczej zrzuca kwiaty. Strąki zbiera się młode, zanim nasiona wyraźnie się uwypuklą, i robi to regularnie co kilka dni, co pobudza zawiązywanie kolejnych. Fasoli nie sadzi się w pobliżu cebuli i czosnku.