Cebula zwyczajna (Allium cepa) to jedno z podstawowych warzyw w każdym ogrodzie. Najprościej uprawiać ją z dymki, którą sadzi się w marcu i kwietniu w rzędach co 25 cm, tak aby czubki cebulek wystawały ponad ziemię; z siewu nasion uzyskuje się tańszy, ale wolniej rosnący plon. Potrzebuje słonecznego stanowiska i przepuszczalnej gleby, która nie była świeżo nawożona obornikiem — nadmiar azotu sprzyja rozwojowi szczypioru i chorobom w czasie przechowywania. W maju i czerwcu wymaga odchwaszczania i umiarkowanego podlewania, ale od końca czerwca podlewanie się ogranicza, aby cebule dojrzały. Najgroźniejsze są śmietka cebulanka i mączniak rzekomy, dlatego ważne jest zmianowanie i sadzenie w sąsiedztwie marchwi. Zbiór zaczyna się, gdy większość szczypioru się pokłada i żółknie. Wykopane cebule suszy się kilka dni w przewiewnym miejscu, a do przechowywania nadają się tylko te z zupełnie suchą szyjką.