Brzoskwinia (Prunus persica) to ciepłolubne drzewo owocowe, które kwitnie bardzo wcześnie, dlatego jego kwiaty często uszkadzają kwietniowe przymrozki. W polskim klimacie najlepiej udaje się przy południowej ścianie budynku lub w innym ciepłym, osłoniętym od wiatru miejscu, na przepuszczalnej, lekkiej glebie, która szybko się nagrzewa. Drzewka sadzi się wiosną lub jesienią, wybierając odmiany mrozoodporne. Najgroźniejszą chorobą jest kędzierzawość liści brzoskwini: wiosną liście marszczą się i czerwienieją, a potem opadają. Chroni przed nią oprysk miedziowy wykonany jeszcze przed pękaniem pąków, zwykle w lutym lub marcu. Brzoskwinię przycina się wiosną, w fazie różowego pąka, bo owocuje na jednorocznych pędach i bez cięcia szybko się wyradza. W maju warto przerzedzić zawiązki co około 10 cm, aby pozostałe owoce urosły większe. Zbiór trwa od lipca do września, a dojrzałe owoce najlepiej od razu zjeść lub przetworzyć.