Bonen (Phaseolus vulgaris) zijn erg gevoelig voor kou en worden pas na IJsheiligen (half mei) direct in de volle grond gezaaid, wanneer de bodem goed is opgewarmd. Ze houden van een lichte, humusrijke en voldoende warme grond op een zonnige plek, beschut tegen koude wind. Stokbonen hebben vanaf het zaaien een stevige steun of een net nodig, terwijl struikbonen compact blijven en zonder klimhulp kunnen. Tijdens de groei loont het om de plantjes licht aan te aarden en regelmatig water te geven, vooral in droge periodes — zo blijven de peulen mals en zonder draad. Oogst de peulen jong voor verse consumptie; de laatste peulen van het seizoen kun je aan de plant laten drogen voor zaaigoed, en als vlinderbloemige verrijken bonen bovendien de bodem met stikstof voor de teelt van volgend jaar.